Cenah

"Necip Fazıl’dan Nazım’a adını andığımız tüm canların ruhlarına ithafen…"

Uzat da gıdığından öpem siyasetini
Aşkına mülteciyim, kara sevdan yazımdır.
“Ebu Ayrım” kim ise çiğnesem cesedini
Bir adın “Necip” benim, bir adımsa “Nâzım”dır.

Yobaz diye göründüm düşüncesi sığlara
Eşkiya tepesinde rüzgâr olup estim ya
Anarşistlikse çıkmak Ruşen gibi dağlara
Deyin Bolu Beyi’ne anarşistim ey Dünya!

Evet ben bir faşistim, kabul ettim suçumu
Çile şarabı içtim yârin kafatasından
Yerler sağır, gök sağır; kime döksem içimi
Ferhat gibi ayırsam dağları ortasından.

* * *

Nesimi’nin nesliyim yüzseler de derimi
Kendi derime çizdim ben kendi kaderimi.

Karakoç’a kalemdim; aşkı yazdım “kan” ile
Dün seni çekiştirdim Atilla İlhan ile.

Bakışım memlekettir, sanma kemik ve ettir
Bir gözüm Mehmed Akif, biri Tevfik Fikret’tir.

Çığlığını duyarım her dem Orhan Veli’nin
Sinop Zindanlarında Sabahattin Ali’nin.

Gönlüm tecrite gebe kırk kişilik zindanda
Bir yanda Serdengeçti, Ümit Yaşar bir yanda.

Hasretim mapus olmuş camlarda gam buğusu
Reyhani’nin omzunda düşe dalmış Ruhi Su.

Mahzuni Şeriflere; yol benim yoldaş benim
Dilaver Cebeci’min tesbihinde taş benim.

İsyankarı ben olsam Neyzen’deki isyanın
Deryasında damlayım Arif Nihat Asya’nın.

Yunus’tan gökkubbeye uzadım bir dal gibi
Güller ile taşlandım Pir Sultan Abdal gibi.

Seni sevmek eyyamsa sevsem eyyamlar ile
Aynı meyden içmişiz Ömer Hayyamlar ile.

Örgüt kurdum sevdiğim yanaktaki gamzene
Mansur gibi atıldım sevda adlı mahzene.

Bir bahane uydur da ünle beni gardiyan
Yalnızlık voltasında tek kalmasın Hikmet Ran.

Tek kişilik dünyamda ne izdiham herifim
Bir gün Ahmed Arif’im, bir gün Ozan Arif’im.

* * *

İkrar ettim sevdiğim; ne şuncu ne buncuyum
Fişlemekse maksadın; Velican Oduncu’yum.

Güzel ile güzelim, çirkin ile çirkinim
Bende güler Kürşad’ım, bende ağlar Berkin’im 

Hey gidi Uğur Mumcu, hey gidi Gün Sazak hey
Her gece can çekişir Susurlukta Reis Bey.

Yetmişiki ismim var, sanmayın ki adsızım
Keş Dağı’nda Muhsin’im, Tanrı Dağ’da Atsız’ım.

Yaşıyorsa ne yaşar Madımak’ı anmayan
Cehennemde fink atsın Başbağlar’a yanmayan.

Ezmek helal sayılsın ezileni ezmişi
Aynı toprak saklıyor Yusuf ile Gezmiş’i.

Doğuştan müebbete mahkum kafa kağıdım
Adım "faili meçhul", unutulmuş soyadım.

Körler bile görür de görmez beni kör bakan
Benimledir Menderes, benimledir Erbakan.

Beşbin kere öldüm ben gömün beni ismimle
Aynı secdeyi öptüm vuruştuğum hısmımla.

Esendağ devrilince devrilir yüce dağlar
Diyarbekir diz çökmüş Gaffar Okan’a ağlar.

Bize heryer Önkuzu, her yer Özmen Ovası
Mustafa’lar ölür de yaşar Allah davası.

Seninledir infazım, seninledir idamım
Yedi kere Türkeş’tir ’yedi güzel adam’ım.

* * *

Yeryüzü kayığının ben çevirdim çarkını
Seven benim sevdiğim güzelliğin ırkını.

Ben bir ikiz sevmişim aynı bahçede açan
Edirneli Sultan Kız, Eleşkirtte Hevişan.

Kırmızıya yakıştım yıldız ile hilalle
Aynı bayrağı sevdik Bitlis’teki hevalle.

Yüzbin renge büründü benim soylu budun’um
Filistinli Essam’ım, Türkmen oğlu Sadun’um.

Ben ki insan rengiyim amentü amberinin
Müjdelediği ırkım müjde Peygamberinin

Kut’lanmış nesebimi yazarım destan ile
Hocalı’ya ağlarım Doğu Türkistan ile.

Sücud ettim Rabbime, hamd olsun ki Türkçüyüm
Ben ki Enver Paşacı, ben ki Atatürkçü’yüm.

Dokuz kere asıldım, ölmedim ölüşümle
Gülümserim ölüme devrimci gülüşümle.

Devrim Türklük içinse devrim yapsın zenciler
Açayım kollarımı kol gezsin devrimciler.

* * *

Çalab diye yalvardım Orta Asya dilinde
Tengrim diye tapmışım Kürşad ihtilalinde.

Mayam Ebabekir’dir, Ömer’in harcındanım
Yükselenim Ömerdir, Ali’min burcundanım.

Bektaşi’ye tümceyim, Mevlana’da noktayım
Yesevi Otağında ha varda ha yoktayım.

Âlemi tutuşturur isyanımın alevi
Senin kadar Sünni’yim, senin kadar Alevi.

İnancım izan ile, sığındım sübhan ile
Aşkın tesbihindeyim Hilmi Tunahan ile.

Hesapsız dervişlerin büyüdüm dizlerinde
Bir cemaat keşfettim yârimin gözlerinde.

Sofiler sofisiyim Menzil hakikatına
Tarikatçı kesildim aşkın tarikatına.

Muhammed Ümmeti’yim, Oğuz’un soyundanım
Yirmibeşinci boyut, Arvasi boyundanım.

Ben ölünce alnımdam Dedem Korkut öpecek
Hançerî! Toprağını hangi cenah tepecek?

Serdar Akkoç

One thought on “Cenah

  1. Canım var deme bu canlarda can ol.
    İlahî aşk ile yaşa, Allah’a kurban ol.
    Murad-u maksudun hak ise,
    Sırr-ul esrarında fenafillah ol.
    “mnrm.

Bir Cevap Yazın

Yukarı